خداحافظی
دل پر می شود از اندوه بی کسی وقتی مهتاب طلوع نمی کند.
سلام.می خوام بنویسم ٬می خوام هر چی به ذهنم میاد بریزم بیرون تا این درد جان سوز دوباره سر باز کنه ٬ناله کنه ودوباره من بمونم و داغ این مصیبت تلخ......آه که دل ٬با غم دوریش به چه کوچه و برزنی برود..........عصر جمعه ٬تابوتش٬آفتابی که خفه می شد٬آه که انگار هنوزم هست.چقد ذوق بچشو داشتم که هیچ وقت دلم اینجوری نگرفته بود...آی که دیگه برا ابد خودش وخانوم باردارش رفتن بوشهروما ماندیم وغم سقوط تمام آرزوها....
سروده ایی در رثای شهیدان سقوط هواپیما سی ۱۳۰:
چکاوک را ببين در آسمان مرد
ترانه در ترانه بيزبان مرد
چکاوکهاي ديگر در کنارش
بدون گفتوگو در يک زمان مرد
براي باغ، زحمتها کشيدند
و اينک باغ ماند و باغبان مرد
پرستو با چکاوک نغمهخوانان
ترنمها سروده همزمان مرد
دل آتش چو دوزخ شعلهور شد
بهشتيمردها در شعلگان مرد
خبرسازان دنيا نام گيرند!!
خبرسازان ما هم رايگان مرد
هما را با سعادت ديده بودم
همافرهاي ما در آسمان مرد
تمام پادگان با مارش خوانيد
خدايي مرد ما بيپادگان مرد
به عمان و خليج فارس گوييد
نکن گسترده سفره، ميهمان مرد
چنان پندارم از اين مرگ سنگين
که با اين ميهمانان، ميزبان مرد
اگر گويم که ايران مرده امشب
گزافي نيست، اينجا جمله جان مرد
نه تنها يک نفر مردهست امشب
دل کليه ايرانيان مرد
موسي کليم
به همه ی خانواده های داغدار تسلیت عرض می کنم.
(این شعر از سایت بازتاب گرفته شده٬با سپاس از شاعر گرامی)