قشنگترین اسم

خسته شدم ...خسته شدم ازاين تن خاكي،ازاين تفكر خاكي...دلم مي خوادهمه اينا رو كنار بزارم وبدون هيچ خاطره اي ازاونچه گذشته پرواز كنم به ابديت ، به بهشتي جاودان كه هرطرف نگاه كنم فقط تو با شي و بس. خسته شدم از اين همه دلتنگي و گناه خسته شدم اونقدكه دلتنگي كردم ودر مقابلش گناهم هر روز باتلاقي عميق تر مي شه خسته شدم از اين آزمايش...خسته شدم معبود من ...دوست دارم در مقابلت قيام كنم ولي قيام من با گناهم تبديل به سكوني ابدي شده.خسته شدم بس كه خواستم تو هم بخواي...دلم شكسته،غبار گناه مدتيه رو دوشمه ولي تو باز خود عشقي ،ولي تو باز خود بينهايتي...كاش تو هم مثه من خاكي بد مي شدي،كاش درد عذاب وجدان به خاطرخوبيه تو نبود.كاش تو هم وقت گناه عذابم مي دادي تا اينقد ساده در درگاهت هرزه نشم.كاش وهزاران كاش ديگه كه خستگيموتازه مي كنه...

آره،من مسافرتازه رسيده ايي هستم كه هر روز بالام بيشتر ميشكنه،توان برگشت ندارم،نه توان رفتن...نه توان خوندن،نه نوشتن.

فقط تو رو مي خوام اي بزرگترين..

اشكام هرشب طلوع تو رو خبرميده،اما صبح بازدر حضورتوتئاترگناه شروع ميشه...بازم بدني آلوده.......اين منم.....من حريص ،من خودخواه....بزرگترين آزمونت همين بود كه به سادگيه يه نگاه باختم.كاشكي معصوميت رو حداقل واسه لحظه ايي تجربه مي كردم،كاشكي تو رو عشقو.........

اشتباه اومدي فرشته كوچولو بايد برگردي اينجا ناكجاآباديه كه مردمش هم نمي دونن چي مي خوان! دلم ميخواد تا بي كرانت پرواز كنم و تو اين دنيا فقط وفقط دو تا بال ميخوام تا تو عظمتت گم شم.

لعنت به اين هويت زميني ،لعنت به من كه هر چي رو نشناختم گمون كردم شناختم....لعنت به ننگ انسان گناه.

از نسيم آغاز مي شوي

مي روي تا قله كوه

از آنجا ذره ذره ي خاك دريا را مي بوسي

مي روي به پيشواز شاهزاده شب

كه آرام ملكه صبح را خوابانده

حالا نوبت من است

ولي پاي رفتن ندارم

تنها گاهي افكارم تا تو پرواز مي كند

بارگاه ملكوتيه حضور دختري را مي بوسي

جلوتر كه روي يك بوسه بر دستانش كافيست

آنگاه من. ملكه ي تمام جنوب مي شوم.

می بينی آشفته ام

حتی شعرهايم به من لبخند نمی زند

حتی قلمم ناسزا می گويد

حتی نسيم نمی وزد كه بفهمم تو هستی

كوه نمی رود

دشت نمی ماند

رودخانه ركود دارد

مرداب جريان

ابر را كنار می زنم

تا چشمان در جريان دختری را ببينم

كه قرص چشمهايش حالا كامل شده است.